Strona dla uczniów technikum sanitarnego i ochrony środowiska

 

Strona główna

Galeria Mapa strony Historia Kontakt      

Technik urządzeń sanitarnych

 

     Projektowanie instalacji i sieci sanitarnychPowrót

  Projektowanie instalacji centralnego ogrzewania
Ustawy i rozporządzenia

 

 1.Obliczanie oporu cieplnego przegród budowlanych  Tu jesteś

 2. Obliczanie współczynnika przenikania ciepła

 3. Obliczanie zapotrzebowania na ciepło w budynku

 4. Obliczanie średnic przewodów grzewczych i ciśnienia dyspozycyjnego

 5. Obliczanie strat ciepła w przewodach (dobór izolacji) 

 6. Obliczanie i dobór grzejników

 7. Zasady projektowania ogrzewania podłogowego

 8. Ogólne zasady doboru kotłów

 9. Dobór pompy w instalacji c.o.

 10. Dobór wysokości i przekroju komina

 11. Projektowanie kolektorów słonecznych

 12. Projekty i przykłady obliczeniowe

 13. Tablice i nomogramy

 14. Dobór naczynia wzbiorczego.


  Poniżej omówiono technikę obliczania oporu cieplnego według normy PN-EN ISO 6946: 2004 Komponenty budowlane i elementy budynku. Opór cieplny i współczynniki przenikania ciepła. Metoda obliczania".

 

 1. Podstawowe definicje w technice cieplnej


1.1 Współczynnik przenikania ciepła U jest stosunkiem gęstości ustalonego strumienia
cieplnego do różnicy temperatur powietrza po obu stronach przegrody, zgodnie ze wzorem:

 

gdzie:
ti – temperatura powietrza wewnętrznego [K],
te – temperatura powietrza zewnętrznego [K].
1.2 Opór przenikania ciepła Ru (izolacyjność cieplna) jest odwrotnością współczynnika
przenikania ciepła U:

 


Ru = 1/U, [m2×K/W]
Całkowity opór cieplny jest sumą oporów cieplnych przejmowania i przewodzenia
ciepła.
1.3 Opór cieplny przewodzenia jest stosunkiem różnicy temperatur Δ
J na powierzchniach
ograniczających warstwę materiału, warstwę powietrza lub przegrodę do gęstości ustalonego
strumienia ciepła q zgodnie ze wzorem:

 


ti – temperatura powietrza wewnętrznego [K],
te – temperatura powietrza zewnętrznego [K].
Dla warstwy materiału jednorodnej cieplnie, tzn. o stałej grubości, o właściwościach
cieplnych jednorodnych lub przyjmowanych za jednorodne, opór cieplny R można obliczyć
ze wzoru:

 


R = d/l [m2×K/W]
d – grubość warstwy materiału w elemencie, [m],
λ – obliczeniowy współczynnik przewodzenia ciepła materiału, [W/(m×K)].


Współczynnik przewodzenia ciepła "
λ" jest stosunkiem gęstości ustalonego strumienia
ciepła przewodzonego przez warstwę materiału do spadku temperatury t na grubości
x warstwy. Wartości obliczeniowe współczynników przewodzenia ciepła materiałów,
wyrobów i komponentów budowlanych w określonych warunkach wewnętrznych
i zewnętrznych zależą od gęstości materiału w stanie suchym oraz od zawilgocenia materiału
uzależnionego od wilgotności względnej powietrza w pomieszczeniu. Przyjmuje się wartość
współczynnika przewodności cieplnej materiału dla warunków średnio wilgotnych
w pomieszczeniach o wilgotności względnej powietrza – poniżej 75%, natomiast dla
warunków wilgotnych w pomieszczeniach o wilgotności względnej powietrza – powyżej
75%. Wartości obliczeniowe właściwości fizycznych wybranych materiałów budowlanych
zamieszczono w tabeli 1, a dla murów z pustaków ceramicznych w tabeli 14, zgodnie z PN–
EN ISO 6946:2004 „Komponenty budowlane i elementy budynku. Opór cieplny
i współczynniki przenikania ciepła. Metoda obliczeń”.

 

Tabela 1

 

1.4 Opór cieplny warstw powietrza

 

  Obliczanie oporu cieplnego warstw powietrza zamkniętych w przegrodach budowlanych zależy od stopnia wentylacji tych  warstw. Wyróżnia sie przy tym trzy przypadki:

a) warstwy niewentylowane

b) warstwy słabo wentylowane

c) warstwy dobrze wentylowane

 

Ad. a) Za warstwy niewentylowane uważa się warstwy które nie mają styczności z powietrzem zewnętrznych, lub takie dla których powietrznia otworów w przegrodzie wynosi:

- poniżej 500 mm2 na 1mb przegrody, przy pionowych warstwach powietrza, poniżej 500 mm2 na 1m2 przy poziomych warstwach powietrza

dla tego typu warstw opór powietrza przyjmuje sie z tabeli

Tab.2. Opór cieplny niewentylowanych warstw powietrza; powierzchnie o wysokiej emisyjności, w m2∙K/W

 (wg PN-EN ISO 6946 – tablica 2).

Grubość warstwy powietrza

[mm]

Kierunek strumienia cieplnego

w górę

poziomy

w dól

0

5

7

10

15

25

50

100

300

0,00

0,11

0,13

0,15

0,16

0,16

0,16

0,16

0,16

0,00

0,11

0,13

0,15

0,17

0,18

0,18

0,18

0,18

0,00

0,11

0,13

0,15

0,17

0,19

0,21

0,22

0,23

UWAGA! – Wartości pośrednie można otrzymać przez interpolację liniową.

 

 Ad. b) za warstwy słabo wentylowane uważa się warstwy których powierzchnia otworów mających styczność z powietrzem zewnętrznych wynosi:

- 500-1500 mm2 na 1mb przegrody dla warstw pionowych powietrza lub 500-1500 mm2 na 1 m2 poziomych warstw powietrza.

Dla takich warunków opór warstwy powietrza przyjmuje sie w wysokości 50% wartości odczytanej z tabeli 2.

Ad. c) warstwy dobrze wentylowane to warstwy których powierzchnia otworów wentylowanych wynosi >1500 mm2 na 1 mb dla warstw pionowych lub na 1m2 dla warstw poziomych powietrza. Całkowity opór cieplny komponentu budowlanego z dobrze wentylowaną warstwą powietrza oblicza się, pomijając opór cieplny tej warstwy i innych warstw znajdujących się między nią a środowiskiem zewnętrznym i dodając wartość zewnętrznego oporu przejmowania ciepła, odpowiadającą nieruchomemu powietrzu (tj. równą oporowi przejmowania ciepła na wewnętrznej powierzchni tego komponentu czyli Re = Ri ).

 

 

 

 

 

 

 

 

Testy
Egzamin zawodowy
Materiały do zajęć
Vademecum instalacji sanitarnych

Ciekawe linki


 
Free Web Counter